Miłość własna to nie egoizm. Od czego zacząć?

Kiedy mówię o miłości własnej, często słyszę: „Ale ja nie chcę być egoistką”. Wiele z nas nauczyło się, że zadbanie o siebie to coś, na co trzeba zasłużyć, i to dopiero wtedy, gdy wszyscy inni są już zaopiekowani.

Czym miłość własna nie jest

Miłość własna nie oznacza stawiania siebie ponad innymi ani braku empatii. Nie polega też na nieustannym poprawianiu sobie nastroju czy udawaniu, że wszystko jest w porządku. To nie jest kolejny projekt do zrealizowania.

Czym jest naprawdę

To sposób, w jaki traktujesz siebie na co dzień: jak do siebie mówisz, gdy popełnisz błąd, czy słuchasz sygnałów ze swojego ciała, czy pozwalasz sobie odpocząć bez poczucia winy. Miłość własna to relacja, a każda relacja buduje się z małych, powtarzalnych gestów.

Prowadzę kobiety do miłości własnej, bo widzę, że to ona zmienia wszystko inne: relacje, decyzje, poczucie bezpieczeństwa.

Od czego zacząć?

• Zauważ swój wewnętrzny głos. Przez jeden dzień przyglądaj się temu, jak do siebie mówisz. Czy powiedziałabyś tak do bliskiej przyjaciółki?
• Zadaj sobie pytanie „czego teraz potrzebuję?”. Kilka razy dziennie, zwłaszcza wtedy, gdy czujesz napięcie.
• Dotrzymaj jednej obietnicy danej sobie. Małej: spaceru, wcześniejszego snu, pięciu minut ciszy. Zaufanie do siebie rośnie z dotrzymanych słów.
• Pozwól sobie przyjmować. Komplement, pomoc, odpoczynek. Bez tłumaczenia się i bez „rewanżu”.

Gdzie pomaga praca z podświadomością

Czasem rozumiemy to wszystko, a jednak coś w środku mówi: „nie zasługujesz”. Takie przekonania zwykle mają długą historię i siedzą głębiej niż nasza logika. W pracy z hipnozą i neurohackingiem docieramy do ich źródła, by miłość własna przestała być tylko ideą, a stała się Twoim naturalnym sposobem bycia.

Zacznij od jednego małego kroku dziś. To wystarczy, by ruszyć.